Kerstviering 19 december 2006 voor dak- en thuislozen
Op dinsdagmiddag 19 december is in de Maria van Jessekerk te Delft een Kerstviering voor dak- en thuislozen gehouden met als thema “Wie laat je in de kou staan?”. De organisator van die middag en voorganger van die viering was de pater franciscaan diaken Hans van Bemmel ofm, die in de viering benadrukte dat het elk jaar opnieuw beleven van de geboorte van Christus samen met andere mensen de echte toegevoegde waarde en spiritualiteit geeft aan het leven tussen de mensen van alledag.
In de viering waren ongeveer 200 gasten inclusief vrijwilligers aanwezig. Vanuit het Westland (Naaldwijk en Maasluis) waren dak- en thuislozen uitgenodigd, terwijl De Straatklinkers (een koor van ongeveer 20 daklozen uit Amsterdam) de viering hebben opgeluisterd met hun gezang.
Voor aanvang van de viering werden de gasten ontvangen met koffie en gebak door de kookgroep van het stadsdiaconaat te Delft en omstreken.
De Straatklinkers op hun beurt zijn onder begeleiding van M25, een enthousiaste groep jongeren die werkzaam zijn in het maatschappelijk middenveld van Delft, getrakteerd op een rondleiding in Delft en op poffertjes.
Na afloop van de viering werden de gasten uitgenodigd aan de maaltijd, een warm en koud buffet van 5 gangen, dat werd geregeld door vrijwilligers van het stadsdiaconaat en de KIWANIS club Delft, een groep die zich jaarlijks op basis van persoonlijke inzet en met bescheiden financiële middelen werkt voor goede doelen. Speciale gasten van die middag waren de heer mr. drs. G.A.A. Verkerk, burgemeester van Delft en monseigneur A.H. van Luyn s.d.b., bisschop van Rotterdam. Het geheel werd opgeluisterd met moderne muziek door twee jongens met gitaar, The Joker and the Thief.
De sfeer tijdens die middag was van een ongekende saamhorigheid en gelijkheid tussen gasten, vrijwilligers en overig publiek. De reacties na afloop getuigden van diep respect voor de medemens en onderkenning van de gelijkheid van alle aanwezigen als mens in een turbulente samenleving en van welke afkomst dan ook.
Het gedicht van Petra
Er is veel in me leven gebeurd
Op een dag was ik het zat en sprak tot God
Of U alles maar goedkeurd
En of U het allemaal wel ziet
Wanneer houd het op, zo als het gaat ga ik kapot
Dan hoefd het voor mij echt niet
Zo wil ik niet leven
Van woede en verdriet begin ik te beven
Telkens niks krijgen maar wel alles geven
Alstublieft God, geef me een teken
Dan opeens hoor ik in me hart: "Ik zal je helpen, keer op keer"
En ik zeg: "Lieve God, er is zoveel woede om me heen"
Ik begin te huilen en kniel voor U neer.
En God zegt: "Niet huilen kindje je bent niet alleen
In het leven is het vallen en opstaan
Maar zorg dat je blijft stralen als een ster
Dan zal Ik in je schijnen, wat iedereen ziet van mijlen ver
Dus mijn kindje ga maar slapen, je bent niet alleen
En onthoud het is niet lijden
Maar juist leven
Als de tijd rijp is zal Ik je bevrijden
Bruin en wit, Ik help iedereen dus ook jou
Voel je je rot of voel je je klein
Ik laat je niet vallen want Ik hou ook van jou
En zal er altijd voor je zijn
Het maakt niet uit al ben je 80 of 8
Gaat het goed of juist niet pluis
Terwijl je slaapt hou Ik de wacht
Al ben je arm of rijk, je bent altijd welcome in Me huis"
Daklozen genieten van kerstdiner in kerk
Uit alle windstreken kwamen dak- en thuislozen, verslaafden en ontheemden naar de Maria van Jessekerk in Delft om de jaarlijkse kerstdienst bij te wonen. Vooral de uitgebreide maaltijd trok de aandacht. Vier aanwezigen vertelden aan Heleen Boex hun ’kerstverhaal’.
Petra van der Slikke (19) met dochter Cynthia (1) uit Rotterdam, dakloos in Delft
Hoe ben je op straat beland?
"Toen ik zwanger was, kwam ik tussen twee vuren in te staan. Mijn ex- vriend wilde dat ik het kind liet weghalen, omdat hij door wilde gaan met feesten. Mijn moeder wilde heel graag een kleinkind en vond dat ik het moest houden. Maar wat had ik het kind te bieden? Toch besloot ik het te houden, omdat al die meningen en ruzies niet de schuld zijn van zo'n klein wondertje. Ik kreeg een conflict met mijn moeder, omdat zij niet wilde dat mijn ex zijn dochter nog kon zien. Toen heeft ze mij uit huis gegooid. Ik heb drie dagen op straat gestaan. Bij het CWI moest ik het flesje melk voor mijn dochter opwarmen. Toen ben ik naar een opvangcentrum gegaan.''
Wat ga je doen met kerst?
"Het gaat nu supergoed. Morgen krijg ik een huis, dus eerste kerstdag vier ik thuis met mijn dochter en m'n broertje."
Wat is je kerstwens?
"Mijn wens is dat er geen kinderprostitutie meer zal zijn in Thailand."
Fred van der Woude (42), dakloos en alcoholist in Amsterdam
Hoe bent u op straat beland?
"Ik was lid van een jeugdbende. Met 17 man zijn we opgepakt voor winkeldiefstal en inbraken. Ik heb drie jaar gezeten. Toen ik uit de gevangenis kwam, ben ik op straat beland. Daar ben ik in contact gekomen met gebruikers en zo raakte ik aan de drugs. Daar ben ik nu vanaf, maar ter vervanging drink ik alcohol. Ik hou wel van 'n biertje.”
Wat gaat u doen met kerst?
"We gaan naar het Leger des Heils en naar de nonnen. We lopen allerlei instellingen af. Eigenlijk is 't triest, maar we krijgen daar wel extra eten. Met m'n familie heb ik helemaal geen contact meer. Ik ben al 27 jaar samen met mijn vrouw. We hebben vier kinderen, maar die zijn uit huis geplaatst.''
Wat is uw kerstwens?
"Schuldenvrij door het leven gaan. Ik heb een schuld van 3500 euro bij Nuon, 1400 euro bij het waterbedrijf en ik heb nog 2000 euro aan boetes openstaan. Die schulden liggen wel als een steen op de maag, ja.''
Harry Vleeschhouwer (49) uit Den Haag, zwerft in Delft
Hoe bent u op straat beland?
"Ik had mot met m'n ex-schoonmoeder. Zij mocht mij niet en ik mocht haar ook niet. Ook met de zusters van m'n vriendin had ik mot. Eén heb ik eens bij de strot gepakt en zó tegen de muur gezet. Dan moet ze me niet voor alles wat rot is uitmaken. Die relatie is toen naar de klote gegaan. Ik moest weg uit 't huis waar we woonden. Ik heb ook jaren in 't buitenland gezeten. Ik red me altijd wel. Van mijn moeders kant zitten zigeuners in de familie. Dat zwerven zit, denk ik, in m'n bloed. Ik heb wel eens 'n huis gehad, twee jaar geleden ofzo. Maar daar ben ik uitgetrapt, want ik had een wietplantage op zolder.''
Wat gaat u met kerst doen?
"Dat weet ik niet. Misschien ga ik even bij m'n vriendin langs. Ik geloof niet, dus met kerst zit ik niet in de kerk. M'n familie heb ik al 22 jaar niet meer gezien. Ze wonen in Den Haag, maar ik zou niet weten waar.''
Wat is uw kerstwens?
"Ik hoop dat iedereen 't beter krijgt. Op straat leven is ook niet helemaal hét. Maar ik red me wel. ”
Jozef Naçereddine (42) uit Algerije, leeft in een tent in Amsterdam
Hoe bent u op straat beland?
„Door de stem in mijn hoofd. Die zegt: 'Kom, ik wil jou in de natuur'. Omdat ik op straat leef, leer ik veel door mijn geest, teveel. Van de planten en de dieren en de mensen. De straat is mijn universiteit. Ik vind het niet erg om dakloos te zijn. Ik heb vrede gevonden in mijzelf. Ik woon in een tent in het Beatrixpark, midden tussen de planten. Daar noemen ze me Jezus, want ik ben niet van deze wereld. Ik ben een bezoeker op aarde. Nu ben ik in Delft met het koor de Straatklinkers.''
Wat gaat u doen met kerst?
„Ik ga naar de kerk. Dat doe ik sinds 15 jaar elke dag. En ik heb een kerstdiner met de daklozenwereld. Op 24 december in de protestantse kerk en op 25 december de gereformeerde.”
Wat is uw kerstwens?
„Eenheid voor de hele wereld onder een universele wet. Mijn wens is dat het hele volk één is, want we leven allemaal in één woning. De hemel is ons dak, de aarde is de grond en het universum is ons huis.''
Bezoekersteller
De teller is gestart op
31 oktober 2005
U bent bezoeker