Bezoek aan de gevangenis

Op zaterdag 17 februari 2007 zijn we met M25 naar de Penitentiaire Inrichting “ De IJssel” te Krimpen aan den IJssel geweest en hebben daar een inleiding gehad van de directeur over de wijze waarop de inrichting is georganiseerd en over de wijze waarop bewoners van de inrichting hun tijd besteden.

We zijn om 09.45 uur met de bus vertrokken uit delft en waren om 10.15 in Krimpen aan den IJssel waar we per drie personen moesten inchecken om binnen te komen.

Er vond bij binnenkomst een controle plaats op ijzerwaren door middel van een detectiepoort. Zakmessen, oorbellen, speldjes, nagelschaartjes, sleutelbossen etc. konden niet mee naar binnen. De bedoeling was dat zoveel als mogelijk ijzerwaren in de bus moesten achterblijven, omdat het beleid van de inrichting er niet op is gericht dat spullen bij de portier in bewaring kunnen worden gegeven. Mobiele telefoons en fotocamera’s mochten van het ministerie van Justitie ook niet mee naar binnen. Die moesten achterblijven in de bus. Ook moesten we ons identificeren aan de hand van ons ID kaart of paspoort.

Nadat iedereen binnen was, al dan niet nog een keer gescreend door een bewaker omdat er nu eenmaal ritsen, broekriemen en medicijnfolie het detectiepoortje op tilt brengen, werden we ontvangen door de directeur van de inrichting met koffie, appelflappen en gevulde koeken die in de bakkerij van de inrichting die ochtend voor ons waren gebakken.

De directeur gaf ons een inleiding over de inrichting. Hoeveel bewoners er zijn, wat het verschil is tussen een gevangenis en een huis van bewaring, hoe de dagindeling van de bewoners er uit ziet, wat allemaal kan en mag en wat er allemaal niet mag. Indrukwekkend was de opmerking dat er ook jeugdigen waren gedetineerd, in de leeftijd van 14 tot en met 18 jaar. Er werden door de M25-leden veel vragen gesteld over de leefgemeenschap in de gevangenis.

Van 12.00 uur tot en met 13.30 uur hebben we in twee groepen een rondleiding gekregen door de gehele inrichting. We hebben gezien hoe een cel er uit ziet, hoe klein die is en dat er in die kleine cellen vaak twee personen zijn opgesloten. We zijn in een isoleercel geweest, hebben en luchtplaats bezocht, zijn in de bakkerij geweest, op de lompen afdeling rondgelopen en gezien hoe in de smederij ijzeren producten worden gemaakt voor bedrijven buiten de inrichting. Ook hebben we gezien hoede gymzaal er uit ziet en dat daar in een klein opberghokje een aantal muziekinstrumenten staat waar bewoners kunnen jammen als ze daar behoefte aan hebben. De klimwand mocht echter alleen gebruikt worden door de bewakers en niet door de bewoners.

We hebben gezien hoe de medische verzorging is geregeld en wanneer en op welke plaats de kapper zijn werkzaamheden verricht. Hoe het bezoek uur van de bewoners wordt geregeld en dat er maar 10 minuten per week mag worden gebeld met de buitenwereld. We hebben gezien hoe de verschillende gangen met elkaar zijn verbonden en dat er altijd sleutels aan te pas komen om van de ene afdeling in de andere te komen. Indrukwekkend was de kunst die door bewoners van de inrichting was gemaakt en die op veel plaatsen van de inrichting aan de muur hangt.

Omdat we voor bewoners geen spullen mochten meenemen hadden we de afspraak gemaakt met de directie dat we tijdens de rondleiding zullen een bezoek zouden brengen aan de kapel (stiltecentrum) van de gevangenis. We hebben 100 rode rozen meegebracht die de volgende dag tijdens de viering in de kapel zouden worden neergezet. Er zijn 468 bewoners in de inrichting waarvan er ongeveer 100 per week op de viering komen. Elke bezoeker van de kerkdienst kan dan een roos kunnen meenemen naar zijn kamer, met een flyer van M25 als blijk van aandacht en waardering voor zijn persoon als mens.

Om 13.30 uur was er gelegenheid tot het stellen van vragen. Om 13.45 uur hebben we afscheid genomen van de directeur en zijn medewerkers en hem bedankt voor zijn inspanningen om ons een indrukwekkende dag te bezorgen.

We hebben buiten de inrichting nog een aantal foto’s gemaakt en zijn daarna met de bus weer teruggereden naar Delft, waar we om 14.30 aankwamen.

Een dag om nooit te vergeten.